Karakolda zabit olarak görevli Zeyrek ve Çeyrek, kayınvalideleri Telgraflıoğulları’ndan Saadet’e ait olan konakta iç güveysi olarak hayatlarından memnun bir şekilde yaşamaktadırlar. Sakarlıkta birbirleriyle yarışan Zeyrek ve Çeyrek’in pek parlak bir zabitlik kariyerleri yoktur. Amirleri de bunu bildiğinden ikisine fazla yüklenmemekte, diğer zabitlere göre ikisine nispeten hafif işler vermektedir. Hatta kimi zaman ikisini değişik işlerle görevlendirmektedir.
Örneğin hastalanan Ramazan davulcusunun yerine… Ya da tellallıkla… İkisi baba bir, ana ayrı kardeştir. Ancak kardeş olmaları, birbirleriyle sık sık atışmalarına ve inatlaşmalarına engel teşkil etmez. Bu da izleyenlere komik anlar yaşatır. Zeyrek ve Çeyrek, sürekli cimri kayınvalideleri Saadet’in alaylarına, aşağılamalarına maruz kalırlar. Özellikle de Çeyrek… Her şeye rağmen karılarını çok seven Zeyrek ve Çeyrek, bütün bunları sineye çekerek mutlu olmaya çalışmaktadırlar.
Saadet, sanki onlara bu şekilde davranmak suretiyle bir şeylerin intikamını alıyor gibidir. Ancak ilahi adalet denilen şey sonunda tecelli eder ve Saadet’i can evinden vurur: Bir zamanlar ipek kumaş işinde ortak oldukları, ancak kavga ederek yollarını ayırdıkları Kamburoğulları’ndan Semaver ve Faysal, hemen karşılarındaki konağı satın alarak yerleşirler. Şimdi karşılarında adeta saatli bir bomba vardır! Üstelik Semaver’in oğlu Şefik, evlilik çağına gelmiş en küçük kızları Sadenur’a aşık olur…
Çeyrek ve Zeyrek’in ise keyiflerine diyecek yoktur. Nihayet Saadet’in kendileriyle uğraşmaktan daha önemli bir işi vardır. Ama onların da bu mutluluğu uzun sürmez… Bir anda hayatları alt üst olur; çünkü kardeşleri Meftun ortaya çıkar ve abilerinin istememesine rağmen, Saadet’in ısrarlı davetiyle konağa yerleşir. Meftun’un herkesin başına çorap örmesi an meselesidir artık. Üstelik Meftun, karşı konaktakilerin kızı Dilruba’ya abayı yakar. Ve onu elde etmek için her yola başvurur.
